ANNELER GÜNÜ.:))

Sayfaya git:

[strange]

Annemle Hasbıhal

Anne, zannetme ki günler geçti de
Değişti evvelki hissim gitgide!

Bir hırçın çocuğum, değişmez huyum;
Seneler geçse de ben yine buyum!

Senden umuyorum yine!
Bugün şefkatine, muhabbetine

Zanneder misin ki yok ihtiyacım?
Belki eskisinden daha muhtacım!

Dünyanın tükenmez kederlerinden
Kalbim kırılsa da böyle derinden,

Hayatım büsbütün ye'se kapılmaz.
Teselli bulurum içimden biraz

O derin sevgini hatırlarım da!
Her gece hıçkıran dudaklarımda

Hasretle anılan senin adın var.
Beni aldatmadı, sevdi daima!
Gittikçe ruhumu saran bu humma

Başka sevgilerden yadigar, anne!
Sevmeyen sevenden bahtiyar, anne!

Sorma ki başımdan çok şey geçti mi?
Ah, eğer anlatsam sergüzeştimi!

Nasıl terk edildim, nasıl atıldım;
Anne aldatıldım, ah aldatıldım,

Belki her zamandan fazla severken.
Bir lahza bahtiyar olayım derken,

bilmezsin kaç gece böyle ağladım!
Şimditecrübem var, artık anladım:

Aşk, o bir masalmış, yalanmış meğer!
Seven bir kalp için sığınacak yer

Yalnız o kucakmış, yalnız o dizmiş...
İnsanlar ne kadar merhametsizmiş.

Orhan Seyfi Orhon

[cerre]

..........Bu topiği açan sevgili Strange' ye hürmetlerimi arz ederim....................
...........Her okuduğumda  gözyaşlarımı tutamadığım bir şiirle annelerimizi anıyorum.................

.....Yavuz Bülent Bakiler' den      " Analar " ..................

Garibin anası pencerelerden
Yanık türkülerle yollara bakar.
İncecik yüzünde her akşam üstü,
Çizgi çizgi, nokta nokta bir efkâr.

Fakirin anası her sabah sessiz
Ağlar çocuğunun aç çıplak durduğuna...
Elleri koynunda kalır çaresiz,
Bin pişman doğduğuna, doğurduğuna.

Mahkûmun anası susar, konuşmaz
Suçu kendisinde sanır.
Kaçar insanlardan, aydınlıklardan
Duvarlara bile baksa utanır.

Açılsa üstüm biraz duyar da gece yarısı
Kalkar yatağından gelir.
Bir mübarek el uzanır yorganıma usulca
Bilirim anamın elidir.

Bir merhamet, bir sıcaklık, bir gurur,
"Yavrum" diyen sesinde
Ve günde beş vakit nabzı vurur,
Beyaz tülbentinde seccadesinde

Karımın anası anama benzer,
Öylesine yakın duygulu, ince...
Özü sözü bir yayla gözesi kadar berrak
Oturtacak yer bulamaz çıkıp yanına gelince,
Yüreği, destanlar gibi sımsıcak.

Ve alnım açıksa, başım dikse
Dirliğimiz varsa, mutluysam,
Yüzüme gülüyorsa böyle bu şehir...
Bir beyaz zambak gibi pırıl pırılsa yavrum
Ve yavrumsa sevdiren bana her şeyi bir bir
Bu mutluluk, bu düzen, bu bitmeyen aydınlık
Anasının yüzü suyu hürmetinedir.

[strange]

Anama

 Dokuz ay koynunda gezdirdi beni
Ne cefalar çekti ne etti Anam
Acı tatlı zahmetime katlandı
Uçurdu yuvadan yürüttü Anam

Anaların hakkı kolay ödenmez
Analara ne yakışmaz ne denmez
Kan uykudan gece kalkar gücenmez
Emzirdi salladı uyuttu

Anam Doğurdu beni Sivas ilinde
Sivralan Köyünde tarla yolunda
Azığı sırtında orak elinde
Taşlı tarlalarda avuttu

Anam Ben yürürdüm Anam bakar gülerdi
Huysuzluk edersem kalkar döverdi
Hemen kucaklayıp okşar severdi
Çirkin huylarımı soyuttu Anam

Çocuğudum Anam bana ders verdi
Okumamı çalışmamı on gordu
Milletine bağlı ol da dur derdi
Vatan sevgisini giyitti Anam

Tükenmez borcum var Anama benim
Onun varlığından oldu bedenim
Kimi köylü kızı kimisi hanım
Ta ezel tarihte kayıtlı Anam

Veysel der kopar mı Analar bağı
Analar doğurmuş ağayı beyi
İşte budur sözlerimin gerçeği
Okuttu öğretti büyüttü Anam Aşık Veysel'i

Aşık Veysel



 

[strange]

anneler günü için sizler  de yüreğinizden geçenleri,şiirlerinizi,anılarınızı,söylemek isteyip de söyleyemediklerinizi...ya da..hiç söylemek istemediğiniz halde söylediklerinizi burada paylaşabilirsiniz


[IMG]

 

[strange]

............İşimin yoğunluğu, eşim ve üç çocuğumun
beklentileri sebebiyle annemi görme fırsatım pek olamıyordu.
O akşam annemi yemeğe ve ardından sinemaya davet ettim.
Endişelendi ve hemen "İyi misin, her şey yolunda mı"
diye sordu. Annem de geç saatte gelen bir telefonun
veya sürpriz bir davetin mutlaka kötü bir anlamı
olacağından şüphelenen tipte kadınlardandı.

- "Seninle beraber ikimizin biraz zaman geçirmemizin
güzel olacağını düşündüm" diye yanıtladım.

- "Sadece ikimiz mi?" Biraz düşündü ve
"Çok isterim" diye cevap verdi.
O cuma, iş çıkışı onu almaya giderken kendimi biraz
gergin hissediyordum. Eve vardığımda fark ettim ki o da,
randevumuzdan ötürü hafif gergin görünüyordu. Kapısının
önünde, paltosunu çoktan giymiş bir şekilde bekliyordu.
Saçlarını yaptırmıştı ve üzerinde babamla kutladıklari
son evlilik yıldönümlerinde giydiği elbise vardı.
Bana melekler kadar ışıltılı bir yüzle gülümsedi.
Arabaya bindiğimizde:
- "Arkadaşlarıma oğlumla dışarı çıkacağımı söyledim
gerçekten çok etkilendiler" dedi. "Randevumuzun
nasıl geçtiğini duymak için sabırsızlanıyorlar."
Gittiğimiz restoran, çok şık olmasa da sevimli, sıcak ve
servisin kaliteli olduğu bir mekândı. Annemse, bir kraliçe
edasıyla koluma girdi.Yerimize oturduktan sonra ona menüyü
okumam gerekmişti, çünkü küçük yazıları göremiyordu.
Ben daha menünün ortalarındayken annemin nemli gözlerle
ve nostaljik bir gülüşle bana bakmakta olduğunu fark ettim.

- "Eskiden, sen küçükken, menüleri okuyan bendim,
sense meraklı bakışlarla beni dinlerdin" dedi.

Ben de gülümsedim.
- "O zaman, şimdi senin rahat rahat oturma sıran ve
ben de okuyarak borcumu ödeyebilirim" dedim.
Yemek boyunca muhabbetimiz çok güzeldi, sıra dışı hiç
bir şey olmadı ama eskilerden ve hayatlarımızdaki
yeniliklerden bahsederek kaybettiğimiz zamanın birazını
telafi etmeye çalıştık. O kadar çok konuştuk ve eğlendik ki
film saatini kaçırdık. Akşam annemi evine bırakırken;

- "Seninle tekrar çıkmak isterim ama ancak bu sefer
benim seni davet etmeme izin verirsen" dedi ve
bir akşam tekrar buluşmaya karar vererek ayrıldık.
Eve geldiğimde eşim yemeğin nasıl geçtiğini sordu:

- "Çok güzeldi" dedim. "Düşünebileceğimin çok üstündeydi."

Birkaç gün sonra annem aniden ciddi bir kalp krizi sonucu
vefat etti. Bu o kadar ani gerçekleşmişti ki, onun için bir şey
daha yapma şansım olmamıştı. Birkaç zaman sonra evime,
annemle yemek yediğimiz restorandan, ödenmiş iki kişilik
bir yemek faturası ve üzerine iliştirilmiş bir not yollandı:
- "Oğlum, bu faturayı önceden ödedim, çünkü seninle
kararlaştırdığımız randevu gününe gelemeyeceğimden
neredeyse yüzde yüz emindim. Yine de iki kişilik bir yemek
ayarladım çünkü bu sefer eşinle beraber gitmenizi istiyorum.
Seninle olan o günkü randevumuzun benim için ne anlam
ifade ettigini bilemezsin. Seni Seviyorum."

O an, "Seni Seviyorum" demenin ve hayatta değer verdigimiz
insanlara hak ettikleri zamanı ayırmanın önemini anladım.



[IMG]

[strange]

ne kadar soğuk ne kadar karanlık üşüyorum anne
gölgeler vuruyor duvarlara korkuyorum anne
bu koskoca kalabalık şehirde çok yalnızım anne
sendeliyorum kaçamıyorum ürküyorum anne
kocaman bir kalbim var sevemiyorum anne
nokta gibi kaldım küçücüğüm anne
beni neden büyütmedin anne
güvensizim
umutsuzum
beni neden yürütmedin?
neden anne?

URL=http://imageshack.us][/URL]

 

[strange]

hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların..

    sen bana kalbim kadar...elim kadar yakınsın..

atilla ilhan

http://annelergunu.balca.net/anne10044.aspx

[blue_wind]

şuan onun sıcaklığına o kadar ihtiyacım olsa da,kokusunu içime çekmeyi özlesemde,yaptığı yemekleri parmaklaımla beraber yemeyi özlesemde,bana her baktığında içimin cız etmesini özlesemde şuan annem yanımda değil.BÜTÜN ANNELERİN,ANNE ADAYLARININ VE GELECEĞİN ANNELERİNİN ANNELER GÜNÜ KUTLU OLSUN  

[Elfida]

3 sene önce idi annem çok rahatsızlandı apar topar doktora götürdük  yapılan tetkiklerden sonra ameliyat olmasına karar verildi ve hiç zaman kaybedilmemeliydi ...

zaten tansiyon ve şeker olduğu için ameliyatı  yoğun bakım ünitesi olan bir hastanede olmak zorundaymış  .. annemde ameliyattan o kadar korkar ki bütün herşeyi ayarlandı ameliyat edecek doktor la görüşme yapıldı ve o gün geldi...

sabahtan elimize mavi bir önlük verdiler bunu giysin hazır beklesn diye cellatını bekleyen kurban gibi

göz göze gelmeye çalışıyoruz gözyaşlarımız hazır kaçamak bir bakışta herşey bozulacak gibi duruyor hasta bakıcı sedye ile geldi sıra bize gelmiş annemi öptüm bool şans diledim kendimi nasıl sıkıyorum morali bozulmasın ağladığımı görmesin diye

ameliyat odasına kadar beraber yürüdüm içeri girdikten sonra düğümlenen boğazım açıldı gözyaşlarımı tutamıyorum

oralarda volta atıyorum aşağııda bekleyenlere haber veriyorum

2 saat sonrasıydı doktor ameliyattan çıktı koştura koştura yanına gittim annemin durumun soracam

doktor: beklediğimizden kötü idi anneniz kanser metanetli olun çok zor bir ameliyattı dediğini hatırlıyorum gözlerimi açtığımda başucumdaki hemşireyi hatırlıyorum tansiyonumu ölçüyordu

tek söylediğim kendime güçlü olmalısın güçlü olmalısın annemn güçlü bunun da altından kalkacaksınız

dakikalar geçmek bilmiyor 6 saat sonra idi  hala çıkarmadılar görmem lazım diyorum hiç kimsenin umrunda değil bir boşluğu bulup içeri kaçtım bi köşeye atmışlar bilinçsizce yatıyordu

başkaları için önemli olmayan o köşeye attıkları benim annem içim yanıyor  ölümle yaşam arası çizgide gidip geliyor ve hiç bişey yolunda değilmiş  elini tuttum buz gibi çığlık attım hemen beni dışarı çıkardılar elektro şok makinası içeri girdi babam beni zaptedemiyor sadece annem öldü  baba diye ağlıyorum hastanenenin içinden de çıkardılar beni 1 saat sonra sinirlerimiz gerilmiş vaziyette yukarı çıktık öldüyse ölüsünü verin derdimize yanalım  hayatta ise görelim diyoruz hastane karıştı

ve en sonunda çıkardılar hayata döndürmüşler o anda bizim sevincimizi göreceksiniz dünyanın en mutlu insanı benim servet koysalar önüme umurumda değil annem hayatta ertesi sabah kendine geldi 13 gün hastanede kaldık 2ay gibi bir süre iyileşme dönemi geçirsekte bile demedim ....


İYİ Kİ VARSIN ANNE İYİ Kİ VARIM ANNE

 SENİ ÇOK SEVİYORUM 


ne olursa olsun sevdiklerinize sevdiğinizi belli edelim onların değerini kıymetini hayatta iken bilelim

Sayfaya git: