Yanlış zamanların boynuna asıldı ilk gençliğinde
Yanlış bir kentin yanlış adresinin,
Başından sonuna yanlışlarla kurulmuş konağında
Asaletinin ibaresinde ,..
yüzünün hüznünde yazılı tek şiiri olan yalnızlığı..
kimsenin okuyamadığı..kimseye okutmadığı
hayat bir çift tırnak işareti verdi ona
giydirdi yüreğinin ayaklarına
yürüyemedi yüreği
doymadı hazza zevki ...
susarak ödedi çiğneyip yutamadığı yanlışların bedelini
yanlışlarla örülü duvarların
üç noktalı yerleşkelerle kaplı kapılarını açtı
kül rengi anılar yürüdü
kadın yürüdü
istikametse serzeniş ünlemleri
yürüdü ilk gençlik ateşiyle ahşap döşemelerde
her adımı lav oldu yaktı..
her adımı kor oldu yaktı..
oturdu en sonunda yer yer isli tozlu bir pencerenin önüne
yüzü hala ilk aşkını bekler havasında
ilk gençliği
ilk serçeliği
ilk sırçalığıyla
oturdu alev içi konağının penceresine
bir an saçlarının kuzguni siyahından kanatları yanık kelebekler havalandı
ve pencereden izlemeye başladı ..avuç avuç kurşuni anılarını
Sakıncasız zor zamanların dertlerini
Suçsuz telli turnaların intiharlarını
Savunmasız ayrılıkların iftiharlarını
Gözleri parladı bir an
Kulak verdi uzaklara gidiyordu birileri bir tren çığlığıyla
Bu acı acı bağıran,kaçırdığı kaçıncı son seferiydi acaba
Hiç binemediği trenin..
Efsane Kadın kimdir Aşkın?
Sordular suskuları taktın gerdanına..hiç anlatmadın?
Kalktı tüm ihtişamıyla
Yere göğe yedi cihana
nam salan güzelliğinin kusursuz haşmetiyle
Dilinde kimsenin dilini bilmediği bir şarkı
Öyle yürekten konuşuyor
Öyle süzülüyor harf harf tümcelerden hücrelere
Dipsiz derin hatıralara basarcasına
Tökezleten cümle türevleri türetmekte
Kekeme gözleri
Oturdu tahtına salına salına
"Kadın" dediler adına;savurduğu saçlarıyla
Ahlaka mugayir endamıyla
Her yiğidin namusuna zararlıydı
Tanrının verdiği
Hikmeti neydi ki..
Ham acı has ipekti sözleri
Şimdi dünya onun bir bakışında mı saklıydı?
Marşandiz deliliğinde yürüdükçe aryaları
Sabahın arefesini hatırlatırcasına
saklı kuytuları..
Ayı ve geceyi bitiren
şaha kalkan solukları
Aşkın suyu
Aşkın depremi
Uzuvlarında yanmakta kadının soyu
cehennemin dibi gibi
yandıkça yandıran..yaktıkça yıkan..
ama hep susandı kadın
sustukça kadın
susuz yazlara gebe kaldı
suskuların felaketini bekler gibi kaldı..
sevdaları kapkara vuslatları yasta
yürek yordamıyla bir yatsa
Sahra kumlarına çırılçıplak
Sarsıntısız dokunuşlarla mı kalacak
"Gel" demeye hiç anı olmayacak
Ve Ağustos böcekleri artık konuşmayacak..
Efsane Kadın Kimdir Aşkın?
Sordular sustun hiç anlatmadın
Aşkımsın dedi ona
Aşk olduğunu anladı sesinin iklimsel yeşilliğinde
Tuz yüklü tülünü sıyırdı kayıtsızlığında mahremine
Dört nala koşan at sürülü avlusunda
Ezberlemeye koyuldu ıslak avuçlarıyla
Yıllanmış tozlarıyla tedirgin kılan enfiyesi
Katar katar hicran eyliyordu meş'un gönüllerde
Dudaklarının en gül pembe kıyısında
Seher yeli el etti öz sulara yetti
Ve kadın tüllerini rızasızca giydi
Nedenli kalkışlarının limanında
Arkasındaki yiğidin soluksuz ağzında kaldı
Şüpheli ebede yürüdüğünde şafaktalardı
Kadın kaldırdı başını saçlarının rayihasını savurdu
Rüzgara, aşka ve ayrılığa
Bir yanmış konakta..
ALINTI
