NEFES FİLMİ YORUMLARI

Sayfaya git:

[Tyler]

bence eksikleri olmasına rağmen gittiğim en anlamlı en mantıklı en gerçek türk filmiydi şu ana değ yapılmış askeri filmlerinin en iyisiydi... eksik olan yanları film bir ara baya bir durgun geçiyor o arayı çatışmalarla doldurabilirdi yönetmen ayrıca askerlerin kendi aralarındaki muhabbetlere daha sık yer verebilirdi yemek sahnesi önemliydi dağda bir operasyonda  yılan vs gibi yemek niyetine sahne yapabilirdi bunlarda olan gerçeklerdir. komutanın ilk sahnedeki güçlü kararlı hırslı karakteri film içinde zamanla çürüyor. çatışma sahnesinde ise komutanın sesi yok gibi hiç duyulmuyor. ayrıca ilk sahnedeki çatışma bence daha uzun olmalıydı son sahnedeki çatışmada karanlıkdan pek bir görsellik gözükmedi. ses olarak beğendim silah seslerini bomba seslerini omuzumda hissettirdi bana keşke daha sık olsaydı... daha yazacağım ama yeterli bu kadar...
Güzel film gidin bence ben sadece bu işlerin içinde çok bulunduğumdan dolayı eleştiri yaptım, kamera açılarından işin teknik kısmına girmedim farkındaysanız. iyi seyirler...

[Elfida]

Nefes.. Hasan Pulur'dan...   Tarih: 04 Kasım 2009, 12:10  ACABA, “Nefes” filmini seyreden binlerce kişinin kaçı, Hakan Evrensel’in“Güneydoğu Öyküleri”ni okumuştur... “Nefes”in temelinde Hakan Evrensel’in öyküleri vardır.Bu köşenin okurları Hakan Evrensel’in öykülerinden daha önce söz ettiğimizihatırlayacaklardır.* * *KİMDİR Hakan Evrensel?1997’de ilk baskısı yapılan “Güneydoğu’dan Öyküler”in, 1999’da, onuncubaskısında Hakan Evrensel şöyle tanıtılır:“Ankara’da doğdu, büyüyünce ne olacaksın? Diye soranlara asker olacağım,dedi.Oldu!O zaman en iyisi diye!Zor ne varsa onu yapmaya çalıştı; Güneydoğu’ya gitti.Bu kez, bir yerlerde bir yanlış var, ama nerede? diye sormaya başladı.Yanlışın ne olduğunu, ordu içinde bulamayacağını anlayınca, çok sevdiğiasker ilk mesleğinden kendi isteğiyle ayrıldı, gazetecilik yapmaya başladı.Doğruyu ararken Güneydoğu’dan öyküler ortaya çıktı.”* * *HAKAN Evrensel “Güneydoğu’dan Öyküler”i şöyle anlatır:“Güneydoğu’dan Öyküler, Türkiye’nin en büyük sorununun bir yönünü bizzatyaşamış yüz binlerce insanın, yüz binlerce anılarından sadece yirmi dokuzunuiçermektedir. Büyük çoğunluğu hâlâ devlet memuru statüsünde, otuzdan fazlagüvenlik görevlisiyle yapılan söyleşilerde, anı sahiplerinin isteği üzerine,olaylarda geçen kişilerin kimlikleri ve olayların geçtiği yerlerbelirtilmemiştir. Anılar, sıkıntılı anların yaşandığı söyleşilerin ardından,anı sahiplerinin onayıyla, bir yıla yakın bir çalışma sonundaöyküleştirilmiştir. Olayların asıllarına sadık kalınmıştır.”* * *HAKAN Evrensel soruyor; Güneydoğu’da yaşayanları, devlet görevlilerininneler çektiğini kaç kişi biliyor?Sadece askerin ve polisin değil, öğretmenin, savcının, hemşirenin, doktorunöykülerini kim biliyor, kim yazıyor?* * *BASIN, gazeteler, televizyonlar ve gazeteciler.Ya onlar?Şöyle diyor:“Bence basının durumu daha vahim. Açıkça söylüyorum; isteyerek ya daistemeyerek PKK’nın lehine haber yapan o kadar çok gazeteci var ki. Kimseninbilgisizliğini ayıplamıyorum. Ama bir laf vardır, bilmemek ayıp değil,öğrenmemek ayıp! Diye. Maalesef bizim basın biraz cahil. Havan topunaroketatar der, mayına bomba der. Ne olmuş ki diyeceksiniz? Ha havan, ha top,pek önemi de yok. Buna da zaten güler geçeriz. Ama, peki bana açıklarmısınız? 1992’deki Kuzey Irak harekâtında inine kadar gidip APO ile röportajyapılması gazetecilik midir? Dikkatinizi çekerim, PKK’nın dağılma aşamasıydıo günler. İşte buna gülüp geçemem. Çünkü bu, bilinçsiz yapılan bir hatadeğil ki... Peki ya Şırnak’ta orduevinde oturup, Cizre olaylarını görmüşgibi haber yazmak gazetecilik midir? Ağdalı, hamasi programlar yapmakgazetecilik midir? Aklı sıra propaganda maksatlı, her tarafından vıcık vıcıkyağ akan televizyon programları nedir?”Askerliği bırakıp, gazeteciliğe başlayan bir insanın duygu ve izlenimleribunlar.Kitabın yazılış tarihinin de 1997 olduğunu unutmayın...* * *HAKAN Evrensel, kitabının önsözünü bir cenaze ilanıyla bitirir.İlan, Atatürk’ün “Ey Türk Gençliği!” diyen hitabıyla başlar:“(...) Bütün bu ahval ve şeraitten daha elim ve vahim olmak üzere,memleketin dâhilinde, iktidara sahip olanlar, gaflet, dalalet, hatta hıyanetiçinde bulunabilirler. Hatta bu iktidar sahipleri, şahsi menfaatlerinimüstevlilerin siyasi emelleri ile tevhid edebilirler. İşte bu ahval veşerait içinde dahi BİRİNCİ VAZİFEN, Türkiye Cumhuriyeti’ni muhafaza vemüdafaa etmektir.”Şehit olan bir üsteğmenin arkadaşları, vefat ilanına Atatürk’ün bu eşsizhitabıyla başlar ve şöyle bitirirler:“P. Üsteğmen Erdal Kurtoğlu 16 Haziran 1994 günü BİRİNCİ VAZİFESİ uğrunaşehit oldu. O da bu Cumhuriyet’in sadece kendisinin değil, tüm Türkgençliğine emanet edildiğine inanıyordu.”H H HKEŞKE “Nefes”‘i seyretmeden, ya da seyrettikten sonra Hakan Evrensel’inkitaplarını (Güneydoğu’dan Öyküler 1-2, Yer Eksi İki) okusalar...HASAN PULUR / MİLLİYET GAZETESİ / 2.10.2009   

[omermesud]

Hepsi başkadır bu çocukların. Yüzleri, elleri, sevdaları ve korkuları başkadır. Fark etmezsiniz Onları. Neden onları fark etmediğinizi anlamazlar bile. Buraya sizin için, kahramanınız olmak için gelirler. Koşarlar, ama anlamazlar neden koştuklarını. Yürümek kolay gelsin diye koştururuz Onları. Özlemleri de buradadır, hüzünleri de, evleri de, vatan artık burasıdır Onlar için. Bir gol unutturur her şeyi, kavvga edercesine sevinirler. Dans ederler, ama kıvırmazlar, erkektirler. Gülerler, hata yaparlar ama yalan söylemezler. Aşık olurlar, sevdalarını şiire dökerler. Farklı farklı yerlerden gelirler, Tunceli’den, Eskişehir’den, Doğu’dan, İstanbul’dan… Anlamazlar birbirlerini, burada anlamayı da öğrenirler. Hiç tanımadıkları bir düşman çıkar karşılarına, düşmanlarıyla yüzleşmeye giderler. Kaderlerini merak ederler. Sıcak yataklarına veda eder ve dağlara doğru yola çıkarlar. Kader, kahramanını arar, ve bulur. Herşeye rağmen yürümeye devam ederler. Ve bu yalnız kalbi dışarıda atan çocuklar zirveye çıktıkça sizden uzaklaşırlar. Artık ne Onlar sizi anlar, ne de siz Onları…

Nefes filminden alıntı...

[omermesud]

sonunda seyredebildim 

tavsiye ederim 

Sayfaya git: